| تبليغات | X |
|
افسونگری که افسون خویش شد |
ای بی تو حرام زندگانی خود بی تو کدام زندگانی
بی روی خوش تو زنده بودن مرگ است بنام زندگانی
وبلاگ استاد حبیب الله بدیعی درگذشت استاد گرانقدر شعر,استاد بیژن ترقی را به جامعه ی هنر و دوستداران وی تسلیت عرض می نماید.
--------------------
بیژن ترقی و گلپا
********************
**********
********************
آواز:نادر گلچین
ویلن:حبیب الله بدیعی
سنتور:منصور صارمی
تنبک:جهانگیر ملک
********************
**********
********************
ضبط خصوصی
ویلن:حبیب الله بدیعی
سنتور:فضل الله توکل
تنبک:جهانگیر ملک
دستگاه:سه گاه
--------------------
سدره ۳
ویلن:حبیب الله بدیعی
تنبک:جهانگیر ملک
آواز:دشتی
********************
**********
********************
چند نوازان
ویلن:پرویز یاحقی
سنتور:مجید نجاحی
تنبک:جهانگیر ملک
آواز:بیات زند
********************
**********
********************
در پایان عکس هایی را که مخصوص زمینه ی ویندوز است و توسط بنده ساخته شده است برایتان قرار می دهم.
همیشه لبت خندان و دلت شاد باد.
نقدي بر احوال موسيقي اصيل ايران
به طور كلي موسيقي در كشور ما بعد از حمله تازيان عرب تا به امروز هميشه مغموم و مظلوم بوده و دائما مورد حمله دشمنان خويش بوده ، البته بگذريم كه جسته گريخته در دوره هاي تاريخي موسيقي و موسيقي دان مورد احترام بوده است مانند دوره خلفاي عباسي(البته نه همه خلفا) كه موسيقي دانان بزرگي ظهور كرده اند مانند ابراهيم موصلي و پسرش اسحاق موصلي و زلزل و زرياب كه همه موسيقي دانان ايراني بودند كه به غلط موسيقي دانان عرب معرفي شده اند. در كل موسيقي همانطور كه گفته شد مانند هنرهاي ديگر مورد احترام نبوده و همين امر باعث شد كه موسيقي از هنرهاي ديگر عقب بماند. بعد از دوره هاي فارابي و صفي الدين ارموي و عبدالقادر مراغه اي و تني چند از موسيقي دانان بزرگ (خيام و ابن سينا و ...) موسيقي ما از نظر علمي هيچ رشدي نكرد تا اواخر دوران قاجار كه متاسفانه بعد از اين دوره هم دوباره موسيقي ما در كشورمان با رشد خوبي كه كرده بود دوباره در همه جنبه ها تنزل يافت. و دشمنان جاهل دوباره فرصت خوبي پيدا كردند تا پيش از پيش با اين هنر خدايي غرض ورزي و كينه توزي كنند.
ما در اين جا قصد داريم موانع و علل و دشمنان اصلي اين هنر را كه باعث تنزلش در اين دوره يعني دوره ما شده اند را جستجو و پيدا كنيم. و علت اينكه چرا موسيقي اصيل و ملي ما در اين دوران اين قدر دچار پستي و ركود شده و به نظر نگارنده تا اين دشمنان و موانع خوب شناخته نشود و از راه برداشته نشود موسيقي داراي همين حال و روز خواهد بود و نجاتي نخواهد یافت.
همانطور كه قبلا گفته شد در پايان دوره قاجار يعني سالهاي پيرامون 1300 با كوشش ها وتلاش هاي استاد علي نقي خان وزيري خون تازه اي در رگ ها وجان موسيقي ملي ما جاري شد.البته در آن سال ها وزيري بايد با مشكلاتي زيادي دست و پنجه نرم مي كرد ولي به هر حال او و شاگردانش ( خالقي، صبا ، معروفي ،... ) توانستند رنگ و بويي تازه به موسيقي ما بدهند و موسيقي ما را كه نزد مردم عوام پست و خوار جلوه مي نمود ، بزرگ و با آبرو جلوه دهند.
با ايجاد مدرسه ي مو زيك و كلوپ موزيكال توسط وزيري و ايجاد هنرستان موسيقي ملي توسط خالقي و همچنين ايجاد اركسترها و وارد كردن هارموني و كنترپوان به موسيقي ما و ظهور نوابغي كه در آن دوران ظهور كردند (مانند: محجوبي ، حسين ياحقي ، حبيب سماعي و ...) و ايجاد برنامه گل ها و اقسام مختلف آن ، موسيقي ما داراي يك رشد سريع شد و توانست اين عقب ماندگي هزار و پانصد ساله خود را جبران كند و خود را به پاي ديگر هنرها برساند. البته نقش راديو ايران را در اين ميان نبايد فراموش كرد كه پل ارتباطي ميان مردم و موسيقي و موسيقي دان ها بود. به عقيده نگارنده اگر توقفي در اين امر صورت نمي گرفت مي توان گفت كه كم كم موسيقي ما در جهان حرفي براي گفتن داشت و كم كم راهي براي خود باز مي كرد.
حال اصل مطلب:
1- به نظر بنده بزرگترين دشمن و مانع موسيقي ما در زمان حال راديو ايران و كلا صدا و سيما و سياست ها و عملكردهاي غلط اين سازمان است ؛ چرا که اين سازمان در طي اين سال ها هيچ برنامه درستي براي موسيقي ملي ما نداشته , چه از نظر آگاهي دادن به مردم و چه از نظر پخش موسيقي درست و از موسيقي ملي ما فقط به عنوان ملات لابه لاي برنامه هاي خود استفاده كرده و مي كند. به عنوان مثال اگر موسيقي درستي پخش مي كنند يا نصف شب است كه همه خوابند يا اگر هم در روز باشد اينقدر گوينده روي موسيقي حرف و شعر دكلمه مي كند كه اصلا معلوم نمي شود موسيقي چه بود و چه شد و وقتي به پايان مي رسد نه نام آهنگ ساز و تنظيم كننده و نوازنده و نه دستگاه را معرفي مي كند ؛ يا اگر هم كار تصويري باشد ساز را نشان نمي دهند و همين امر باعث شده كه از صد نفر يكي هم نام درست سازهاي ملي ما را ندانند. و يكي ديگر از سياست هاي غلط اين سازمان در انحصار نگاه داشتن آثار بزرگان موسيقي ملي ما مانند برنامه گل ها و اقسام آن مي باشد كه همين امر باعث شده كه علاقه مندان و دوستداران براي دست يابي و تهيه اين آثار با زحمت ها و مشكلات فراواني مواجه شوند. از جمله مي توان به كيفيت نازل نسخه ها و نامفهوم بودن آن ها اشاره كرد.
2- دشمن بعدي موسيقي ما سياست گذاري غلط و نادرست دولت است ؛ از جمله مي توان به نداشتن برنامه هاي درستي براي ايجاد هنرستان هاي موسيقي در شهرستان ها و ساير شهرهاي كشور اشاره كرد و همين طور عدم نبودن درس موسيقي در مدارس ابتدايي و راهنمايي براي پرورش ذوق موسيقيايي گروه هاي سني مختلف دانش آموزان و همينطور همكاري نكردن با ناشران و محققان اين رشته مانند ندادن سهميه كاغذ دولتي به ناشران و مجلات موسيقي كه باعث گراني بي حد و اندازه كتب موسيقي شده است.
3- دشمن سوم موسيقي ما كساني هستند كه با چند سال ساز زدن و آواز خواندن خود را مستغني موسيقي از همه نظر دانسته و به نوآوري هاي مسخره خود تبر به جان موسيقي ملی انداخته و در نابودي اين درخت بي جان كمر همت بسته اند و بزرگان قديم موسيقي را به سخره گرفته و به خيال خودشان مي خواهند موسيقي ما را جهاني كنند. البته نگارنده با نوآوري مخالف نيست ولي نوآوريي كه از روي دانش و علم صورت بگيرد.
4- دشمن چهارم موسيقي ما اين تكرارهاي ملال آور است. كه مي توان براي نمونه به چند عدد اشاره كرد : مثلا همه مي خواهند مانند استاد شجريان بخوانند و هرچه صدا در اين مدت سي سال مي شنويم سعي در تقليد از اين استاد است ؛ البته خود ايشان (تقليد كنندگان) اين مسئله را قبول ندارند ؛ و يا همه مي خواهند مانند استاد مشكاتيان ساز بزنند و هرچه سنتور گوش مي كنيم همه تقليد از اين استاد است و يا تقليد از اردوان كامكار و ... ؛ و همين تكرارها حالت ركود و ملالي در موسيقي كنوني ما ايجاد كرده است چنانچه گويي ديگر سبكي در موسيقي وجود نداشته است.
وقتي برنامه هاي گذشتگان را مورد تحقيق و بررسي قرار مي دهيم مي بينيم چقدر تنوع در كارشان وجود داشته و هر خواننده داراي سبكي ويژه خود بوده و همينطور در سنتور و سازهاي ديگر ؛ به عنوان مثال چند نوع سبك متنوع وجود داشته و هيچ نوازنده اي از نوازنده ديگر تقليد نمي كرده و همين امر موجب جذابيت هرچه بيشتر موسيقي مي شده است. البته امروزه تكنيك ها در برخي نوازندگان جوان خيلي بالا و خوب است اما تكنيك خالي و فاقد حس بي فايده است. در موسيقي تكنيك بايد در خدمت بيان حس قرار بگيرد و در جان شنوده رسوخ كند و شنونده و خود نوازنده را به عالمي ببرد.
اين ها به نظر اين حقير مشكلات اصلي موسيقي ما بودند ؛ البته عواملي ديگري هم هستند مانند دانشگاه هاي بي هنرپرور موسيقي كه معلوم نيست اين همه فارق التحصيل در اين سال ها كه از اين دانشگاه ها بيرون آمده اند كجا هستند و چه مي كنند و تقريبا وجود ندارند و نامرئي هستند ؛ مگر قديمي ها همه دانشگاه موسيقي رفته بودند كه اين چنين آهنگ ها و نغمه هاي جاودانه اي ساخته اند؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
پوريا.م.پ
وبلاگ رسمي استاد حبيب الله بديعي
http://habibollahbadiei.blogfa.com
********************
**********
********************
جدیدترین آلبوم منتشر شده از استاد پرویز یاحقی
قطعه ای در بیات اصفهان
ویولن :استاد پرویز یاحقی
پیانو : استاد جواد معروفی
تنبک : استاد جهانگیر ملک
--------------------------------------------------------
سالشمار زندگی استاد پرویز یاحقی
--------------------------------------------------------
ترانه:مهستی
آواز:ایرج
ویلن:پرویز یاحقی
دستگاه:چهارگاه
********************
**********
********************
آواز:گلپا
ویلن:حبیب الله بدیعی
تنبک:جهانگیر ملک
آواز:بیات اصفهان
--------------------------------------------------------
ویلن:حبیب الله بدیعی
سنتور:منصور صارمی
تنبک:جهانگیر ملک
دستگاه:ماهور
--------------------------------------------------------
ویلن:حبیب الله بدیعی
سنتور:مجید نجاحی
تنبک:جهانگیر ملک
دستگاه:سه گاه
********************
**********
********************
ویلن:علی تجویدی
منبع:آلبوم یادگار استاد
********************
**********
********************
در پایان شما رابا
تاریخ میلاد ستاره های آسمان علم فرهنگ و هنر ایران زمین
آشنا میکنم.
سلام
از اینکه آپدیت وبلاگ به تاخیر افتاد شرمنده ام.در ابن پست آهنگهایی از بانو شمس (همسر استاد بدیعی) برایتان قرار داده ام.امیدوارم مورد پسند واقع گردد.البته لازم به ذکر است که آهنگساز کلیه ی این آهنگ ها استاد بدیعی می باشد.
۲.شمع وفا
۳.گیسوی شب
در آینده عکس بسیار زیبایی با کیفیت عالی برایتان در وبلاگ قرار خواهم داد.و در ضمن خواهشا نظر یادتون نره که باعث دلگرمی من و مجتبی میشه.
سلام
مدتیه که به خاطر سنگین بودن حجم مطالب درسی به آرشیوم اعم از آهنگ ها و عکس ها و کتاب ها دسترسی ندارم.ولی از قبل آهنگ هایی را آپلود کرده ام که برایتان قرار می دهم.
عکسی هم از استاد بدیعی با کیفیت بسیار بسیار بالا برایتان قرار داده ام که به راحتی سایز A4 را جهت پرینت گرفتن جواب می دهد.
متاسفانه در بعضی از سایت ها و وبلاگ ها دوستان کم لطفی می کنند و با نوشتن آدرس وبلاگشان روی عکس آن هم دقیقا وسط عکس , آن را خراب می کنند.بنده این کار را ناپسند می دانم و هرگز چنین کاری نمی کنم.اگر هدف شناساندن موسیقیست نباید ارزش کار را پایین آورد تا برای همگان مفید واقع گردد.
اما خواهشی که از دوستان دارم این است که چنانچه از مطالب یا آهنگ یا عکس های این وبلاگ استفاده می کنند حتما منبع را در وبلاگ یا سایتشان ذکر کنند.
********************
**********
********************
آواز دشتی
ویولن : حبیب الله بدیعی
پیانو : جواد معروفی
تنبک : جهانگیر ملک
منبع : آلبوم سدره ۱
حجم : ۳۴۷۲۰ کیلو بایت
کیفیت : 320 kb
********************
**********
********************
دستگاه شور
ویولن : حبیب الله بدیعی
پیانو : جواد معروفی
تنبک : جهانگیر ملک
منبع : آلبوم سدره ۲
حجم : ۳۶۱۸۸ کیلو بایت
کیفیت : 320 kb
********************
**********
********************
تکنوازان
برنامه شماره ۱۶۰-بیات اصفهان
ویولن : حبیب الله بدیعی
سنتور : منصور صارمی
ضرب : جهانگیر ملک
حجم : ۲۱۸۹۵ کیلو بایت
کیفیت : 128 kb
********************
**********
********************
آواز بیات اصفهان
ویولن : پرویز یاحقی
تار : جلیل شهناز
تنبک : امیر ناصر افتتاح
منبع : آلبوم طراوت ۱
********************
**********
********************
ترانه ی می زده
ویولن : جهانشاه برومند
منبع : آلبوم زنده در یاد
********************
**********
********************
عکس با کیفیت بسیار بالا از استاد حبیب الله بدیعی
حجم : ۲۲۲۳۵ کیلو بایت
********************
**********
********************
جهت دانلود با سرعت بالاتر و بدون نگرانی از قطع اینترنت می توانید از نرم افزار IDM استفاده کنید.
شانزدهمین سالگرد نابغه ی موسیقی اصیل ایرانی ((استاد حبیب الله بدیعی)) را به جامعه ی هنری و دوستداران و عاشقان این یگانه مرد تاریخ تسلیت عرض می نمائیم.
مدیریت وبلاگ
*********************************************************************
شان نزول ترانه ی کعبه ی دلها از زبان بیژن ترقی
حبيب يکي از تنهاترين و غمگينترين و پرسوزترين و هنرمندترين مردان موسيقي اين کشور است. من يقين دارم چشم روزگار چنين عاشق دلسوخته و هنرمند نازک انديش شوريده اي را به خود نخواهد ديد.افسوس که به ياد آن خورشيد درخشنده اي که از ازل در مشرق جانش طلوع کرده بود با پرتو هر شمع نيمه فروزان و کورسوي هر چراغ نهاده به طوفان,دل از دست مي داد,گوئي پيوسته بر قايق اشک خود نشسته و راهي سفر درياهاست,که مگر آن پري دريائي انديشه هاي خود را که در زمان کودکي بر ساحل درياها ديده بود,بيابد.
آري او,دلش دريائي بود,چشمانش,صدايش,خنده اش,گريه اش,ونغمات دل انگيز سازش همه و همه دريائي بودند,که خود از سرزمين درياها آمده بود.
ديشب تو را چه بود,که تا وقت صبحگاه سر را به سنگ مي زدي و ميگريستي
وقتي ويلن را در آغوش مي گرفت,گوئي کودک نازنين خود را در سينه مي فشارد آرشه ويلن,دو بال پرواز او بودند.نه خويشتن خويش که هر عاشق دلسوخته را با نواي شورآفرين و يغماگر سازش به ملکوت اعلا مي برد.
آن روز فراموش نشدني را بگو,که دام محبت سيه چشمي گريزپا گرفتار آمده بود.
آن روز که مرا به خلوت بهشتي خود فرا خوانده بود تا به مدد آهنگ و ترانه اي گرم و گويا فغان دل خويش را به گوش آن معشوق سنگدل برساند,مي پنداشتم با اين نواي خانه برانداز دشتي,همچون مجنون دل افکار قصد زيارت خانه ي خدا دارد,تا بر حلقه زلف کعبه درآويزد و راز دل با آن يگانه بنده نواز,باز گويد و اين است يادگار آن روز فراموش نشدني.
کعبه دلها
چون مجنون گيرم از عاشقان نشانه کعبه دل بشکسته را مي برم به خانه کعبه
شکايت مي برم از تو بر خداي تو زان همه بلای تو،تا رسد او به دردم
در آن آشفتگي با دلي شکسته تر گريه ها کنم که در اشک خود غرقه گردم
آنجا اگر اشکي دود بر ديده ي غمديده اي سيلي بپا نمايد
آنجا اگر آهی کشد دلداده ی افتاده ای دود از فلک بر آید
در آن مدهوشی من از خدا خواهم تو را
عاشق کند,عاشق رسوا
چو در عاشقي,ديدي بلا
رو مي کني آنگه تو بر,کعبه ی دلها
در مقابلش نشسته بودم,چهره اش را در هم و ملال آور مي ديدم.هر چه خواستم از آن سکوت سنگين و لحظات غمگين به بيرونش کشم ميسر نشد.بعد از ساعتي توان فرسا گفتم:حبيب جان حادثه اي رخ داده؟!خداي نخواسته پيشامدي بد در زندگيت روي داده؟او را غمگين تر و محزون تر ديدم,گفت نه,سپس بر خواست و رفت پاي تلفن شماره اي را گرفت و در حالي که آهسته آهسته سخن مي گفت:در ميان کلماتش اين جمله بگوشم رسيد:بيژن ترقي آمده تا ترانه ای نو بسازيم,ولي من قدرت اين کار را ندارم, بعد از چند لحظه نمي دانم چه شنيد که تلفن را زمين گذاشت و به طرف جعبه ی ويلن دويد,ساز را برداشت,چون به رويش نگريستم احساس کردم بغضي بر حنجره دارد,شروع به نواختن کرد.نغماتي که از زير پنجه هاي ظريفش بر ميخواست,همه سوز و درد و شکايت بود.دستگاه دشتي را برگزيده بود تا بهتر بتواند عقده هاي فشرده در گلو را بيرون بريزد.رفته رفته به رازش پي بردم و متوجه شدم که در دام عشق گرفتار آمده.من که به راز و رمز موسيقي آشنا بودم و آن فرازهاي بنيان کن موسيقي,مرا هم دگرگون کرده بود شعري را که سروده بودم,درهم ريختم,و بعد از تاملي به ياد مجنون دل افکار افتادم که همراهي پدر به خانه کعبه مي رود که از خدا بخواهد تا درد بي درمانش را شفا دهد و عشق ليلي را از او بگيرد.اين مضمون را که به خوبي ترجمان آن آهنگ دلنشين مي ديم سرودم بعد از اين که شعر آماده شد و او با نوائي سوزنده و آتشين آن را مي خواند,شمه اي از ماجراي عشقي خود را برايم بيان داشت.
بازهم درشان نزول ترانه ي ((کعبه دل ها))
اگر اين پرتو جاوداني و حيات بخش عشق نبود,زندگي به مانند کوهاي يخ,سرد و فسرده مي نمود.اين همه آثار جاويدان و شاهکارهاي عالم هنر از پرتو و تجلي عشق است که در خمير مايه وجود انسان به وديعت نهاده شده.
آن لحظه اي که برق عشقي سوزنده,آتش به جان هنرمند مي زند,در پرتو نور فروزنده ي الهي قرار گرفته که ميتواند به زندگي و متعلقات زودگذر آن,که همه اضطراب است و پريشاني,معني و نور به بخشد. حبيب الله بديعي دیر يا زود,روي از اين جهان خاکي فرو مي پوشيد و مانند ميليون ها انسان ديگر به ديار باقي مي شتافت,ولي اين همه آثار جاويدان و به يادماندني,که تا زندگي در جريان است روح مي بخشد و نور مي پاشد و شمع وجود انسان ها را روشن مي دارد,از معجزات عشق است.آن روز که حبيب در پرتو آن نور تجلي قرار گرفته بود,مرا نيز با خور به معراج مي برد.احساس مي کردم نواي سازش از جهان ديگر مي آيد.من نيز در پرتو آن نور آسماني قرار گرفته بودم و نمي دانستم چه بر من مي گذرد,گوئي همه ي چراغ هاي وجودم روشن شده بود.به هر موضوع و مضموني انديشيدم,که مگر با جامه اي نگارين پيکره ي آهنگ او را زينتي شايسته به بخشم,ولي دم سردي مضمون هاي اين جهاني در من نمي گرفت.
نوشته هايم را در هم پيچيدم و به باد دادم,مي آمدم و همچنان آن نغمات و ترنم هاي آسماني مرا دنبال مي کرد.گفتم:خود را به کجا بياويزم که اين گره هاي پيچ در پيچ اديشه را از دل و جانم بازگشايم,ناگهان کلمه ي ((بياويزم)) مرا به ياد بيت نظامي عليه رحمه انداخت:
در حلقه ي زلف کعبه زن دست کز حلقه ي غم بدو توان رست
به خانه باز آمدم و کتاب ليلي و مجنون نظامي را گشودم,آنجا که پدر مجنون او را جهت شفا يافتن از غم عشق,به خانه کعبه ميبرد.چند بيت از آن را خواندم احساس کردم مضمون خود را يافتم ام,هيچ مضمون و سوژه ي ديگر جائي در اين ترانه نداشت,نظامي وضعيت حال مجنون را در خانه کعبه بدين صورت بيان داشته :
از جاي چو مار حلقه بر جست بر حلقه ي زلف کعبه زد دست
مي گفت گرفته حلقه در بر کامروز منم چو حلقه بر در
گويند ز عشق کن جدائي اينست طريق آشنائي؟
در حلقه ي عشق جان فروشم بی حلقه او مباد گوشم
***
تابستان بود در سايه ي درختي نشسته بودم,و آهنگ همچنان مرا به سير گلگشتهاي عاشقانه مي برد و شور و حالي که در نوازنده چيره دست ديده بودم فراموشم نمي شد.
شعر را من نمي خواستم که هر مصراع آن از بند بند آهنگ بر ميخاست و در دل و جانم زبانه مي کشيد:(( دل بشکسته را مي برم به خانه کعبه )) و چنين است راز همدلي ها و يگانگي هاي هنر مندان که پيوسته بار مسئوليتي آسماني به دوش دارند.
منبع : از پشت دیوار های خاطره
نویسنده : بیژن ترقی
انتشارات : بدرقه جاویدان
دانلود ترانه ی کعبه دلها با صدای الهه
********************
**********
********************
در پایان به مناسبت سالگرد وی آهنگهائی بی نظیر تقدیمتان می گردد.
دستگاه ماهور
ویولن : حبیب الله بدیعی
تنبک : جهانگیر ملک
منبع : آلبوم برگ سبز ۱
********************
**********
********************
آواز افشاری
ویولن : حبیب الله بدیعی
منبع : آلبوم برگ سبز ۲
********************
**********
********************
آواز شوشتری و بیداد همایون
ویولن : حبیب الله بدیعی
سنتور : فضل الله توکل
تنبک : جهانگیر ملک
منبع : آلبوم برگ سبز ۵
********************
**********
********************
تکنوازان
برنامه شماره ۴۰۰-افشاری
ویولن : حبیب الله بدیعی
سنتور : منصور صارمی
ضرب : جهانگیر ملک
********************
**********
********************
تکنوازان
برنامه شماره ۳۰۱-دشتی
ویولن : حبیب الله بدیعی
سنتور : منصور صارمی
ضرب : جهانگیر ملک
********************
**********
********************
آواز دشتی-محفل خصوصی
آواز : هنگامه اخوان
ویولن : حبیب الله بدیعی
نی : (به احتمال زیاد)حسن کسائی
********************
**********
********************
آواز:محمودی خوانساری
ویلن:حبیب الله بدیعی
تنبک:جهانگیر ملک
دستگاه:شور
********************
**********
********************
درپایان صلاح دیدم که از دوست و یار همیشگی استاد بدیعی یادی کنیم.
گلهای تازه ۸۴
آواز:عبدالوهاب شهیدی
ویلن:پرویز یاحقی
تار:جلیل شهناز
تنبک:امیرناصر افتتاح
دستگاه:شور
********************
**********
********************
جهت شادی روح این عزیز از دست رفته لطفا فاتحه ای قرائت نمائید.
در پرده ی خوش زمزمه ساز بدیعی من با تو چه گویم که چه آهنگ و صدا بود
گه قاصد پیغام ملائک به زمین گشت گه بانگ مناجات زمین سوی خدا بود
معینی کرمانشاهی
********************
**********
********************
پشت فلک شکست,چه اندوهناک بود مرگ نه یک پیاله و خم,مرگ تاک بود
بشکسته چنگ زهره و بنشسته در سکوت ناهید در عزای هنر سینه چاک بود
تورج نگهبان
********************
**********
********************
واقعا که حبیب الله بدیعی غوغا می کرد,او را صمیمانه دوست داشتم و فارغ از رقابت های کودکانه از نوای ساز او به وجد می آمدم.بدیعی شیرینی و ملاحت را با قدرت تکنیک آمیخته بود و به راستی که سازش شنیدنی بود.
اسد الله ملک
********************
**********
********************
استاد حبیب الله بدیعی از زمره ی بهترین شاگردان استاد ابوالحسن خان صبا بود.به یاد دارم پس از درگذشت استاد صبا چون نوار باکیفیت خوب از صبا در دسترس نبود,حبیب قطعاتی از آثار صبا را به شیوه ی او اجرا کرد که به نام صبا از شبکه ی سراسری رادیو پخش گردید.
مهمتر از این ها استاد حبیب الله بدیعی در تک نوازی و بداهه پردازی که از پایه های مهم موسیقی ایرانی است شخصا صاحب سبک است.
بعلاوه در نوازندگی ویولن استحکام و ظرافت را یکجا با هم جمع کرده بود.حبیب هنرمندی بسیار وارسته و مهربان بود.او ذره ای حسادت در وجودش راه نداشت.
علی تجویدی
مراسم چهلم شادروان حبیب الله بدیعی در امامزاده طاهر کرج روز جمعه ۶/۹/۱۳۷۱ - استاد علی تجویدی هنگام سخنرانی به همین مناسبت
********************
**********
********************
در اینجا قسمتی از مراسم سالگرد استاد حبیب الله بدیعی تقدیمتان می گردد.(منبع:وبلاگ دوست بسیار عزیز و قدیمی ام آرش-وبلاگ استاد پرویز یاحقی)
مراسم اولین سالگرد حبیب الله بدیعی و هفتم حسن گل نراقی ( در یک روز ) در تاریخ ۲۹ مهرماه ۱۳۷۲ در امام زاده طاهر کرج با حضور خیل عظیمی از مردم و استادان مختلف هنر بویژه موسیقی برگزار گشته که می توانید فایل هایی از این مراسم را به صورت متنی و صوتی و تصویری دریافت کنید.
متن قسمتی از سخنرانی استاد پرویز یاحقی در مراسم بزرگداشت استادان حبیب الله بدیعی و حسن گل نراقی :
............روزی در منزل من جمع بودیم سال 1336 روانش شاد آقای مهدی خالدی هم بودند . و یکی از خوانندگان مشهور خانم هم تشریف داشتند ناگهان در زدند . عرض کنم که : در رو باز کردیم مرحوم استاد بدیع زاده بودند و در کنار ایشون هم آقای حسن گل نراقی که من اعتقاد دارم که اینها روحشون به آسمان رفته و در درونم در من حالتی هست که زیاد اعتقاد ندارم که مثل سایر مردم زیر خاک می روند اعتقادم این است که اینها به آسمان می روند به هر حال ....اقای گل نراقی آمدند تو و دیدند ما مشغول کار هستیم با سوابق موسیقی که با هم داشتیم و می دیدند که من این همه کار دارم خواستند که یه سر برم تا رادیو و اونجا یه برنامه آزمایشی ضبط کنم . به هر حال من هم به دلیل اینکه از سن 16 17 سالگی با آقای گل نراقی دوست بودیم قبول کردم و خوب این خاطره یادم هست که نت آهنگ خودم رو دادم دست مرحوم آقای خالدی لطف کنید شما این کار رو ادامه بدید تا من یه سری برم رادیو برگردم به اتفاق آقای گل نراقی و آقای بدیع زاده که هر دو روحشان شاد باد به رادیوی آنروز که در میدان ارگ یا 15 خرداد امروز قرار داشت رفتیم و روزی هم بود که 3 بعد از ظهر بود خیلی هم خلوت بود تصادفا آقای مشیر خان شهردار را اونجا دیدیم و من به حسن گفتم که با نبودن ارکستر و نبودن امکانات چه جور می توانیم این مسئله رو ضبط کنیم . ایشون گفتند که من خودم ضبط رو می گیرم دستم و با هم همکاری می کنیم از آقای مشیر همایون هم که روحشون شاد اونجا حضور داشتند خواهش کردم که پشت پیانو بشینند .. و به هر حال همتون شنیدید قطعه ای آزمایشی در اون لحظه با ساز من و صدای مرحوم حسن جان و پیانو آقای مشیر همایون ضبط شد و قرار شد که در شورای رادیو مورد بررسی قرار بگیره و پخش بشه و این برنامه در جمعه بعد در " برنامه شما " از رادیو پخش شد . و نفوذ صدای شادروان گل نراقی رو می خوام بهتون عرض بکنم آنچنان سر و صدائی به پا کرد که بارها و بارها که اقای گل نراقی آمدند و حتی دوستان یادشون هست که با ارکستر هم خوندند ولی اون اثری رو که اون برنامه آزمایشی که همون مرا ببوس معروف هست و همتون شنیدید و می دانید اون اثر رو دیگر نتوانست بگذارد و این خاطره رو که خود حسن عزیز مطمئنم روح پاکش ناظر این جمع ما و حضار ما هست همیشه وقتی به ما می رسید و در جمع دوستان همیشه این رو بازگو می کرد می گفت که : بله در فلان روز بعد از ظهر رفتیم به رادیو و یک کار آزمایشی کردیم و غرضم از بازگو کردن این داستان این است که شایعات و گفته هائی در اطراف خود این مراببوس در جامعه پیش آمد که متاسفانه هیچکدام با واقعیت منطبق نبود شاعر این ترانه هم اقای دکتر حیدر رقابی بودند که چند سال پیش به ابدیت پیوستند یکی از دوستان نزدیک آقای ترقی و من بودند و همکاران .. و آهنگ این ترانه هم سالها پیش قبل از اینکه ما این کار رو اجرا بکنیم در فیلمی بوسیله یکی از خوانندگان خانم اجرا شده بود اما صدای گرم حسن گل نراقی و اون سلیقه خاصی که به خرج داد در این اثر چنان روی مردم تاثیر گذاشت که شاید 35 سال از این قضیه می گذره این نوار تازگی خودش رو حفظ کرده و همیشه مورد علاقه همه بوده است . این را از این جهت گفتم که حاضرین خانم ها و اقایون روشن بشوند و
در مورد استاد حبیب الله بدیعی :
دوست عزیز و یار مهربان خودمون که هنوز که هنوز هست و یک سال هست که از درگذشت اون بزرگوار می گذرد برای من شخصا باور کردنی نیست که چنین هنرمندی از میان ما رفته باشد کما اینکه گاهی بی اراده دستم پیش می رود و نمره ( منظور شماره تلفون ! ) اون رو می خوام بگیرم اصلا به خودم نهیب می زدم اصلا چنان باورنکردنیست که بازگو کردنش مشکله . به هر حال در این ساعات زودگذر وقت عزیزان رو بیشتر نمی گیرم عرض کردم من سخنران نیستم و اعتقادم این است که هنرمند لزومی نداره صحبت بکنه فقط اثرش و سازش بیانگر روح و احوالات درونی او هست و افرادی که صاحب نظر باشند با شنیدن آثار این هنرمند اعم از موسیقی یا آهنگ یا شعر .. درون اون هنرمند رو درک می کنند و مرحوم استاد بدیعی از اونجائی که بسیار نزدیک بودیم و بسیار دوست بودیم نزدیک 40 سال همکاری در رادیو می تونم بگم که با چند نفر محدود اگر اسرار دلش رو و درد دلش رو بیان می کرد این افتخار رو داشتم که یکیش من بودم و عده زیادی عرض کنم که شاهد این مدعا هستند ....... بقیه سخنرانی را از لینک زیر دانلود کنید:
(منبع:وبلاگ دوست بسیار عزیز و قدیمی ام آرش-وبلاگ استاد پرویز یاحقی)
اما اکنون روح خود استاد یاحقی هم به جاودانه ها پیوست و ما هنوز سرگشته و حیرانیم.وقتی این مراسم سخنرانی را می دیدم مثل ابر بهار اشک می ریختم.یادش گرامی باد
به پاس احترام به این استاد بی نظیر آهنگی را که از ساخته های ایشان است و با صدای گرم حمیرا اجرا شده تقدیمتان می کنم:
گلهای رنگارنگ برنامه ی شماره ی ۵۳۸ (تنها نگذاری)-شوشتری
اثری از پرویز یاحقی آمیخته به کلامی موزون از بیژن ترقی
با صدای گرم حمیرا
با همکاری منصور صارمی و جهانگیر ملک
تنظیم از جواد معروفی
اشعار متن برنامه از مفتون امینی,سیمین بهبهانی و جلیلی دیدار
غزل آواز از عماد خراسانی
گوینده آذر پژوهش
قسمت دوم (تکنوازی ویولن به همراه دکلمه)
قسمت سوم (ترانه با همراهی ارکستر)
قسمت چهارم (بداهه نوازی ویولن و سنتور و تمبک به همراه دکلمه)
قسمت پنجم (آواز با همراهی ویولن)
قسمت ششم (معرفی پایانی برنامه)
برای دانلود به صورت یکجا روی لینک زیر کلیک کنید:
********************
**********
********************
در ادامه شما را با تعدادی از آهنگ های کم نظیر پذیرائی می نمایم:
برگ سبز برنامه ی شماره ۱۶۸-همایون,شوشتری
با شرکت آقایان ایرج,جلیل شهناز,حبیب الله بدیعی
اشعار از عطار,خلیلی افغانی,کمال الدین اسماعیل,رهی معیری,عراقی
گوینده : روشنک
********************
**********
********************
گلهای رنگارنگ برنامه ی شماره ۵۶۶-دشتی
با همکاری الهه,گلپا,حبیب الله بدیعی,فرهنگ شریف و جهانگیر ملک
آهنگ از جواد معروفی
ترانه از سیمین بهبهانی
تنظیم برای ارکستر از جواد معروفی
اشعار متن برنامه از رفیق اصفهانی,کلیم کاشانی
غزل آواز از مریم ساوجی
گوینده : آذر پژوهش
********************
**********
********************
یک شاخه گل برنامه ی شماره ۳۶۳-بیات اصفهان
با همکاری حبیب الله بدیعی,مجید نجاحی
آواز : کورس سرهنگ زاده
آهنگ از میر نقیبی
شعر ترانه از بهادر یگانه
اشعار از فتحعلی شاه قاجار
گوینده : فیروزه امیر معز
********************
**********
********************
گلهای تازه برنامه ی شماره ۱۳(در پرده ی چنگ)-ماهور
با همکاری هنرمندان : سیاوش,حبیب الله بدیعی,منصور صارمی,منصور نریمان و جهانگیر ملک
غزل آواز و شعرهای متن برنامه از حافظ
گوینده : فخری نیکزاد
صدابردار : محمد جهانفرد
********************
**********
********************
مستی عاشقان-چهارگاه
خواننده : استاد غلامحسین بنان
ارکستر رادیو شماره ۱
آهنگ و تنظیم : استاد روح الله خالقی
شعر : اسماعیل نواب صفا
********************
**********
********************
دستگاه سه گاه
ویولن : حبیب الله بدیعی
سنتور : فضل الله توکل
تنبک : جهانگیر ملک
منبع : آلبوم برگ سبز ۵
********************
**********
********************
تکنوازان
برنامه شماره ۷۳۵-شوشتری
ویولن : حبیب الله بدیعی
سنتور : منصور صارمی
ضرب : جهانگیر ملک
برای دانلود به صورت یکجا روی لینک زیر کلیک کنید:
********************
**********
********************
خوب اینم از این پست.فکر کنم دیگه برای این دفعه بس باشه.هرچند دوستان کم لطفی می کنن چرا که آمار نشون میده تعداد دانلودها بیش از ۱۰۰ برابر تعداد نظراته.
سلام
سلام خدمت تمام دوستان عزیز.بنده مجتبی هستم و از شهر بابل.از این به بعد افتخار همکاری با دوست خوبم معین عزیز را دارم و از اینکه در وبلاگ یکی از بهترین ویلنیست های ایران استاد حبیب الله بدیعی فعالیت میکنم واقعا خوشحال هستم.
در شروع کار برای دوستان یک کار از استاد بدیعی همراه با زوج رویایی خودشون استاد فرهنگ شریف را براتون میزارم.
برنامه تکنوازان شماره ۱۸۲:
ویلن: استاد حبیب الله بدیعی
تار: استاد فرهنگ شریف
ضرب: استاد جهانگیر ملک
دستگاه: افشاری
امیدوارم در آینده کارهای زیبا تر و زیاد تری از استاد را در سایت قرار بدم البته تمام کارهای استاد زیبا هستن.
سلام
پیوستن دوست عزیزم آقای مجتبی جواهری را به وبلاگ استاد حبیب الله بدیعی تبریک عرض می کنم.به امید پیشرفت های بیشتر این وبلاگ.
اما به دلیل حضور این دوست عزیزمان ترانه ای از استاد تقدیمتان می کنم.
آهنگی از استاد حبیب الله بدیعی(با صدای رویا)
آهنگی از استاد حبیب الله بدیعی(با صدای خود استاد)
با سلام خدمت همه ی عزیزان خودم
در این پست هدفم فقط پذیرائی از دوستان عزیز خودم هست نه چیز دیگه.پس دانلود کنید و لذت ببرید.
********************
تکنوازان
تکنوازان ۴۰۵(حبیب الله بدیعی-منصور صارمی-جهانگیر ملک)-دستگاه همایون
********************
تکنوازان
تکنوازان ۶۶۰(حبیب الله بدیعی-منصور صارمی-جهانگیر ملک)-دستگاه شور
********************
مرضیه
می گریزم(آهنگ از حبیب الله بدیعی)
می زده(آهنگ از پرویز یاحقی)-اجرای قدیمی
می زده(آهنگ از پرویز یاحقی)-اجرای جدید-کنسرت ۲۰۰۷ در المپیا-پاریس
********************
ایرج
یک شاخه گل ۴۶۳
آهنگ در دستگاه ماهور از درویش خان
با همکاری ایرج و حبیب الله بدیعی و جهانگیر ملک
هر لحظه به کامتان باد.
با سلام خدمت همه ی عزیزان
از دوستان عزیزی که لینک این وبلاگ را در وبلاگ خود دارند درخواست می کنم که لینک وبلاگ استاد محمود محمودی خوانساری را نیز در وبلاگ خود قرار دهند.البته تمامی لینک های این وبلاگ در وبلاگ استاد محمود محمودی خوانساری نیز می باشد.
وبلاگ استاد محمود محمودی خوانساری :
http://mahmoudi-khansari.blogfa.com
|